fabas contadas

2008-12-14T16:46:00.004+01:00

O aforcado

Dí o tango que "veinte años no es nada" e polo visto trinta de democracia "nada de nada". Nesta fin de semana lemos as declaracións dun aínda senador da dereita neste país de que "Habría que ponderar [el voto de los nacionalistas] colgándolos de algún sitio". Os xuices e os medios de comunicación admiten como algo normal unhas declaracións deste xeito nesa dirección, gostaríame saber que pasaría se fosen exactamente no sentido contrario.

2007-12-13T15:58:00.000+01:00

Véndese voto

Hai moitas cousas que non entendo deste novo BNG. A posición mercantilista dos últimos tempos ante o governo do Estado non ten nome: Con que cara lle imos dicir á señora Carme que non vote ao cacique de turno porque lle prometeu unha farola diante da casa?. O termo "dignidade" perdeu todo o seu sentido nesta organización. Sempre copiamos o peor dos demáis. Non temos arranxo...

2006-12-07T00:04:00.000+01:00

Sempre é bo reler aos clásicos

Os animais da granxa levan a cabo unha revolución na que conseguen expulsar ao seu amo e crear as súas propias regras que escriben nunha parede, a última das cales proclamaba: “Todos os animais son iguais”.
Nun primeiro momento a granxa é máis próspera incluso que cando o amo a administraba, pero co paso do tempo, os porcos, que se autoerixiran como líderes por ser máis intelixentes, empezan a abusar do seu poder e manipulan os mandamentos no seu favor. Dous de estos porcos, Snowball e Napoleón, amósanse coma os líderes, pero empezan a surxir diferencias que acaban cando Napoleón lanza aos cans contra Snowball, que fuxe da granxa. A partires de ese momento Napoleón eríxese coma único líder, mantendo a todos os animais baixo a súa dictadura, mediante a ameaza dos cans, e pouco a pouco os porcos acabarán adoptando todos os defectos do home polos cales no seu día iniciaron a revolución, ata que o único mandamento que queda escrito na parede é:
"Todos os animais son iguais, pero algúns son máis iguais que outros".

(Rebelión na granxa, George Orwell, 1945. Extracto obtido da Wikipedia)

2006-12-04T02:00:00.000+01:00

Perde o BNG

Dicía alguén que "cando un libro te aburra debes deixalo pois ou está moi por enriba das túas posibilidades ou tí mesmo estás moi por enriba dese libro", algo así me sucedeu na XII Asemblea do BNG (e última) desta fin de semana. Non creo necesario entrar en detalles pero nada ten que ver esta organización coa que coñecín cando me afiliei hai máis de quince anos: conformismo, falla de ambición, falla de autocrítica, os mesmos falsos discursos da última etapa,... De verdade penso que non cambiei tanto e que si o fixeron outros.... ou non, igual sempre foron así e era eu o errado dende sempre. Supoño que o próximo 25 de Xullo será tamén por compromisarios (que en palabras dun senador é máis democrático) xa que o mantel de cadros e a tortilla son pouco glamurosos para tanto cargo e os "palmeiros" poderían caber perfectamente en calquera restaurante de postín.

2006-11-05T20:04:00.000+01:00

Palíndromos

Para os que din que no cinema está todo inventado recoméndolles a última de Todd Solondz. É unha película dura, estéticamente diferente e onde ninguén é culpable nin inocente. Unha cinta que a ninguén deixará indiferente e obriga a falar e reflexionar tras o seu visionado, algo que non sucede no cine norteamericano que nos invade.

2006-11-04T19:13:00.000+01:00

Sabemos quen gañou

Por primeira vez na historia da democracia en España ou en calquera das súas Comunidades sabemos quen gañou nunhas eleccións. Segundo o máis selecto e obxectivo do panorama mediático (COPE, El Mundo, Libertad Digital, ...) , nas recentes eleccións autonómicas en Cataluña gañou a recén creada formación: Ciutadans, Partit de la Ciutadania. Sucédense os artigos, entrevistas, estudios sociolóxicos,... e sen embargo tan só sabemos deles que o seu bilingüismo consiste en falar en castelán no Parlamento, o seu cartel de campaña parécese demasiado ao de Nós-UP e o programa é tan neutro que non se diferencia demasiado de calquera das outras opcións políticas.

Están argallando xa que o partido se presente nas demáis Comunidades. A ver se o experimento non lles estoura nas mans, pois parece ser que a quen máis perxudicou nas eleccións catalanas foi ao propio PP.

2006-10-17T23:22:00.000+02:00

Compromisarios no BNG?

Despois de escoitar toda a vida que o BNG somos a forza política máis democrática pois "tódolos militantes valemos o mesmo", resulta que agora imos ser unha "organización moderna" con compromisarios como o levan facendo toda a vida o PP e PSOE. Vaia, así que agora non nos imos parecer tan só nas políticas de governo, senón tamén na organización.

2006-07-06T15:48:00.000+02:00

En todos os sitios cocen fabas

Estou pasando uns dias en Irlanda na Universidade de Limerick estudando algo de inglés e cultura irlandesa. A experiencia é inmellorable e tivemos a grata sorpresa de atoparnos cun congreso de sociolinguística con profesionais de todo o mundo no medio de nós. Unha auténtica torre de babel. Onte á noite despois da última Guinness falamos cun rapaz de Walles que entre outras linguas falaba un correcto castelán e estivo contándonos do moito que desprezaba á lingua inglesa por representar a represión e o imperio contra as pequenas nacións sometidas baixo o seu abafante paraugas. Son cousas das que non se fala pero aí están.

2006-05-22T16:43:00.000+02:00

Adultescentes

Nos últimos tempos os avances en canto ao coñecemento e tratamento de trastornos e problemas individuais e sociais vanse dando moi de vagar. Os estudiosos da psiquiatría e socioloxía parecen máis preocupados en poñerlles nome a todo o que creen escapa da norma stándard que de analizar as súas causas e tratamento. Un dos últimos do que teño escoitado falar é o de "adultescente" para referirse a persoas próximas á cuarentena que adoitan vestir de xeito máis acorde cos seus fillos de quince anos que ao de persoas da súa mesma idade. Pois ben, sempre preferín poñerme unha camiseta a unha camisa, e un vaqueiro (o gran invento do século XX) a un pantalón de tea e pinzas. Non creo que este xeito de vestir teña connotacións especiais e singulares nin vaia asoaciado a unha certa inmadurez como apuntan algúns. Penso ademáis que a creatividade que se da hoxe en día no mundo das camisetas -aquí na Galiza- non ten parangón con ningún outro sector do textil e menos no das camisas do que estamos fartos de sufrir os cadros e raias de toda a vida e coas mesmas cores.

2006-02-13T22:25:00.000+01:00

Adeussss

Un dos grandes dilemas da miña vida foi: Quen me cae peor: Paco Vázquez o Xaime Pita?. A dúbida trascendental sigo sen resolvela pero posiblemente os vexa -tanto a un coma ao outro- cada vez menos nos medios (iso espero). Sei que comparto ese sentimento con algúns socialistas de verdade, así que só me queda desexarlle: bye, bye...

2006-02-04T21:32:00.000+01:00

Papeis

Carta dos netos/as de Unamuno ao alcalde de Salamanca:

Sr. D. Julián Lanzarote
Alcalde de Salamanca

Ayuntamiento

Salamanca 9 de diciembre de 2005

Muy Sr. nuestro:

Los que firmamos esta carta, nietos y bisnietos de Miguel de Unamuno y
Jugo, queremos expresarle nuestro creciente malestar, escándalo,
sorpresa e indignación por la utilización por parte de ese
ayuntamiento (y la formación política que lo apoya), en su campaña
contra la devolución a Cataluña de los archivos de la guerra, de la
famosa frase de Unamuno: "venceréis pero no convenceréis". La
manipulación de la verdad histórica que ello representa es evidente.
Vds. saben que esa frase fue dirigida a los militares golpistas de 1936,
al ejército franquista que robó esos papeles en Barcelona y se los llevó
a Salamanca. No podemos aceptar que utilicen en su campaña la figura de
Unamuno. ¡Ah, cómo se estremecería en su tumba si les oyera, y cómo
atronaría su voz nunca acallada condenándoles!

Pero ya que ello no es posible tenemos nosotros, sus descendientes, que
intentar suplirle haciéndonos oír. ¡Por respeto a la verdad y a su figura,
exigimos que retiren de todos sus carteles, folletos, etc, relacionados
con su campaña, no sólo el nombre de Unamuno sino la frase misma, tan
ligada a él que la asociación con su nombre es automática!

Atentamente

Firmado:
Miguel de Unamuno Adarraga DNI 12 543 923
Concha de Unamuno Pérez DNI 7 717 859
Mercedes de Unamuno Adarraga DNI 12 515 603
Josefina de Unamuno Pérez DNI 7 742 972
Carmen de Unamuno Adarraga DNI 12 514 132
María Teresa de Unamuno Adarraga DNI 12 579 296
Pablo de Unamuno Pérez DNI 7 742 715
Salomé de Unamuno Adarraga DNI 12 530 980
Concha de Unamuno Adarraga DNI 12 579 297

Firman también esta carta treinta y cinco bisnietos de Unamuno.

P.S. Dada su calidad de carta abierta nos reservamos el derecho a dar a este documento la publicidad que estimemos oportuna.

2006-01-28T14:41:00.000+01:00

Brokeback Mountain

Tiña gañas de ir a vela e este venres non se me escapou. A última película de Ang Lee ten tódolos ingredientes dunha historia de amor á antiga usanza: grandes paisaxes, amores prohibidos, desamor, e sobre todo moita paixón. Sen embargo, é totalmente novidosa en canto aos protagonistas do drama.
A pesares da teórica mentalidade aberta que temos neste século XXI, determinadas escenas continúan sendo tabús tendo en conta as risas nervosas ou murmullos que se escoitaban na sala en certos momentos da cinta.

2005-12-25T18:31:00.000+01:00

Odio as pintadas

É un sentimento que medra día a día. Non soporto as pintadas en fachadas, paredes, baixos,... pola rúa adiante. Os graffitis que fotografei ata a saciedade no que queda do Muro de Berlín son outra cousa, así como os que se realizan en paredes destinadas a tal fin, pero o de embadurnar paredes de pedra ou encaladas con sinaturas do tonto de turno non ten nome. Antes a sinatura era a marca da casa co que o artista rubricaba a súa obra, agora pasa a converterse na obra en sí. A proba de que non consitúen unha nova forma de expresión artística -como dín algúns- e sí un xeito de vandalismo está en que o único edificio que non ten pintadas do barrio onde traballo é precisamente onde vive o autor das mesmas.

2005-12-24T13:54:00.000+01:00

Os dous lados da cama

Onte á noite fun ver a segunda parte da película de Martínez-Lázaro El otro lado de la cama. Rompendo tópicos a segunda parte é tan boa como a primeira: un enredo á española con amores, desamores, bo humor, excelentes actores -Ernesto Alterio, Willy Toledo, Alberto San Juan están xeniais ao igual que o elenco feminino incluida Verónica Sanchez sobre a que tiña as miñas dúbidas-, o ritmo non decae en toda a cinta e sobre todo ten unha factura impecable. Posiblemente dentro dunha semana non me lembre da trama, nin falta que fai, pero onte empecei o Nadal do mellor xeito posible.

2005-12-20T21:36:00.000+01:00

III Xantanza - 2005

Este sábado puiden poñerlle cara a moitas das blogs que conforman o blogomillo. Non puiden asistir ás dúas convocatorias anteriores: a da Casa das Crechas -aquela noite divertida do orgullo pailán- estaba no tanatorio acompañando a unha amiga e a do San Clemente coincidíame con outro xantar. Se as blogs galegas son interesantes, moito máis interesantes son os seus autores de idades, intereses, afeccións,... do máis heteroxéneo pero con moito máis en común do que nun primeiro momento puidera parecer. Descubrín grazas ao encontro algunha nova bitácora que penso seguir visitando. Agardo poder asistir de novo o ano que ven, e mentras tanto verei de cando en vez algunha das fotos que puiden sacar dende a miña posición.

2005-11-26T20:04:00.000+01:00

Flores rotas

Onte rematou a boa racha que levaba na dificil relación amor-odio que levo co cine. No que vai de tempada disfrutei con cintas tan sensacionais como: No sos vos, soy yo, Princesas, Obaba, Match Point, El jardinero fiel,... pero onte aburrinme e mirei o reloxo non sei cantas veces agardando a que pasase algo na última película de Jim Jarmusch. Xa estaba mosqueado pola excelente crítica que o acompañaba (case nunca coincido cos críticos de cine). Bill Murray fai o mesmo papel sosón de Lost in Translation; non lle atopei ese humor intelixente coa que a califican algúns; góstanme os finais abertos onde poidas seguir pensando na peli uns días, pero aquí practicamente non hai nada atado,...
Por unha vez e sen que serva de precedente estiven de acordo cos murmullos de desaprobación da sá cando apareceron as letras de crédito.

2005-11-25T16:11:00.000+01:00

Non puido ser

Posiblemente non se fixeron tódolos esforzos precisos nin por parte da Xunta e moito menos do Goberno Central, pero o patrimonio inmaterial galego portugués non foi recoñecido pola UNESCO como Obra Mestra da Humanidade. A pesares do momentáneo traspés, co tempo conseguirémolo. Noraboa polo esforzo a todos e todas os que promoveron a candidatura.

2005-11-20T17:48:00.000+01:00

Día da Dignidade

Síntoo, pero estou completamente en contra da idea de Quin de dar caracter oficial a cada 13 de novembro como Día da Dignidade. O movemento espontáneo de toda a poboación de reivindicación e esixencia surxido en torno a Nunca Maís non pode en ningún caso ligarse ao poder -nin o duns nin o dos outros-. Queda moito por facer, pero basta xa de declaracións e boas palabras e a ver se dunha vez por todas vemos algún feito.

2005-11-18T00:33:00.000+01:00

A Nova? Lei de Educación

Estou moi mosqueado coa xuntanza de hoxe de ZP cos lexítimos herdeiros do Nacionalcatolicismo (extrema dereita + Igrexa). Por se alguén aínda non o sabe, coa nova Lei de Educación non se modificaría nin un chisco a situación actual coa relixión. Non se iría a máis, é certo, pero seguiría formando parte dos currículums dos centros públicos como ate agora, con profesores elexidos -e despedidos- a discreción pola Igrexa e pagados por todos nós. Se unha das constantes das reunións co Presidente é que ninguén sae coas mans baleiras, dame medo enteirarme nos vindeiros días que se van levar estos.

2005-11-09T18:45:00.000+01:00

Dignidade 2005

¿Estamos preparados para unha catástrofe como a ocurrida hai tres anos?. Reclamemos solucións todos xuntos este domingo 13 de novembro ás 12 na alameda de Santiago.
Podes ver o cartaz da manifestación aquí.

2005-11-08T22:54:00.000+01:00

Majosto

En todo o País estanse argallando historias para non esquecer o que nos parou o pulso no outono de hai tres anos. Unha amiga de Vilagarcía pasoume este cartaz coa convocatoria dun Majosto na Praza da Peixería en Vilagarcía de Arousa o venres 11 ás 8 da tarde.

2005-11-05T13:05:00.000+01:00

Cen días

Cúmprense estes días os primeiros cen días do novo goberno da Xunta. O bipartito creo que funcionou bastante ben sen grandes estridencias. Sen embargo non me gustou demasiado o desfile por San Caetano dos distintos alcaldes (Touriño recibindo aos do PSOE e Quintana aos do BNG), moitos Directores Xerais do PP continúan no seu cargo -algúns deles especialmente impresentables- , na RTVG non mudou nada, política lingüística segue tan inoperante como antes, a aposta polas Novas Tecnoloxías é nula,... Así que lles poñería un aprobado pero hai que mellorar.

2005-11-03T18:39:00.000+01:00

Protexamos o galego

Segundo un informe da UNESCO "preto da metade das 6.000 linguas que se falan hoxe no planeta corren o risco de desaparecer ao longo de este século, posibilidade agravada polo uso das novas tecnoloxías como Internet".
Nun momento en que Política Lingüística parece non atender como todos quixeramos o achegamento do galego ás NNTT, iniciativas como a do Freeware World Team -e outras similares- adquiren todo o seu valor.

2005-11-02T22:36:00.000+01:00

A casa de Mafalda

Hai ocasións nas que un personaxe de ficción supera con creces ao seu autor. Ese é o caso de Mafalda e Quino. Dende hai uns anos "Todo Mafalda" está asentado con caracter definitivo na miña mesiña de noite. Procuro releelo de cando en vez. Abras por onde o abras destila sabedoría e sobre todo sentidiño, algo tan escaso nos nosos días. Agora, un grupo de periodistas e blogueiros arxentinos acaban de poñer en marcha unha iniciativa de colocar unha placa en Bos Aires na rúa Chile 371, esquina Defensa, en San Telmo onde supostamente viviu a nosa heroiña. Eu xa asinei.

2005-11-01T15:27:00.000+01:00

Un ramo de flores para Castelao

Neste día de defuntos mándolle un simbólico ramo de flores a unha das persoalidades máis utilizadas por uns e outros pero que pouco lemos.

"Galiza é unha auténtica nacionalidade. Tén un idioma proprio, fillo do latín, irmán do castelán e pai do portugués cultivado literariamente cando a língoa de Castela andaba a gatas ; tén un territorio delimitado naturalmente, de formas doces y entranas duras, que foi unha illa de pedra cando Hespaña xacía no fondo dos mares formativos ; tén problemeas peculiares, de tan rara orixinalidade que sempre ficaron ao marxe das leis liberais de Hespaña e das arrepiantes preocupacións do mundo capitalista ; tén unha cultura autóctona, manifestada en arte e sabiduría popular, tan insulares como foi a nosa Terra en tempos xeolóxicos, tén predisposicións psicolóxicas que nos fixeron inasimilables â cultura e dereito de Castela, coma os bretóns na Franza e os escoceses na Inglaterra ; tén, se quixéramos -que non queremos-, caraiterísticas diferenciaes de raza, pois somos predomiñantemente celtas. Galiza, pois, é unha nacionalidade hispana, tan respetable como Castela e todol-os seus atributos son igualmente diños de respeto.
(...) Galiza, como Cataluña y Euzcadi, é unha nación e, por consiguente, ten dereito a federarse con outros povos igoaes a ela ; e non reconecerlle o dereito de autodetermiñación -inclusive para vivir con absoluta independencia- será sempre un acto tiránico e antiliberal. Agora ben ; nós queremos ceder da nosa natural soberanía todo canto cedan as demáis nacionalidades hespañolas, a fin de constituirmos un Estado rexido pol-a máis pura democracia (democracia fundada na liberdade) onde sexa imposible o privilexio e a servidume".

Alfonso R. Castelao (páx 322-323 de SEMPRE EN GALIZA, edición "AS BURGAS", Buenos Aires 1961)

2005-10-31T16:19:00.000+01:00

Eu xa asinei

Acabo de asinar para que o noso patrimonio cultural inmaterial -o galego-portugués- sexa recoñecido como Obra Mestra do Patrimonio Oral e Inmaterial da Humanidade por parte da UNESCO.

2005-10-30T19:17:00.000+01:00

A vida secreta das palabras

Cada vez síntome máis antiamericano en canto ao cine. Inventárono eles e teñen tódolos medios, pero andan moi faltos de creatividade. Onte fun ver A vida secreta das palabras de Isabel Coixet e quedei gratamento sorprendido da crueldade da historia que narra nunha cinta aparentemente sinxela. Unha película que invita a reflexionar sobre os verdadeiros resultados das guerras dos nosos días.
Ah... a Tim Robins non o considero para nada americano a pesares de ter nacido en California, polo menos non se axusta ao cliché que teño deles.

2005-10-30T13:52:00.000+01:00

Ponte

Posiblemente sexa a mellor ponte do ano pero quedeime na casa, así que agora haberá que argallar algo por aquí que ben merece a pena. Hoxe farei o percorrido habitual de tódolos domingos.

2005-10-22T16:13:00.000+02:00

Cansanzo

Neste comezo de curso estou sufrindo un cansanzo xeralizado. Estou agotado e non teño gañas de nada -de ahí o parado que está este blog-, con ir ao colexio tódalas mañáns teño bastante e procuro non meterme en demasiadas liadas. O mércores pasado fun a Santiago a ver os Luthiers. Foi unha inxección de moral e bo humor pero con efectos limitados, pois xa estou igual. Terei que ir a velos de novo.

2005-08-24T21:48:00.000+02:00

Lume

O deste verán non ten nome. Galiza está en chamas. Hai que acabar dunha vez por todas con esta raza espúrea na nosa Terra como é a dos pirómanos. Endurecer as penas e MOITO traballo social, empezando pola limpeza dos nosos montes.
Por outra banda felicito sinceramente ao noso governo por non caer no simplismo dos anteriores e botarlle a culpa á oposición de prenderlle lume ao monte.

2005-07-24T12:25:00.000+02:00

25 de xullo!

Feliz Día da Patria a todos e todas. Desta vez os tempos son chegados. Celebrémolo mañán en Santiago. Espérovos ás 12 na Alameda e logo xa tomaremos un polbo na Carballeira de Santa Susana.

2005-07-22T01:00:00.000+02:00

O País novo xa está aquí

Estiven ollando o programa de governo conxunto para a vindeira lexislatura e a verdade é que ten boa pinta. Agardemos que non surxan problemas pois de seguro que non lle van a perdoar a mínima.

2005-06-28T18:21:00.000+02:00

Non é un soño...

Xa tocaba !!!. Levamos toda a vida loitando por cambiar o rumbo da Galiza e parecía "misión imposible". Onte douse un pequeno pero importante paso. Non é o cambio que desexábamos, pero pode supoñer un avance importante no xeito de facer as cousas. Hoxe todo parecía distinto, ata choveu con gañas cando levaba case un ano sen facelo.

2005-06-27T21:50:00.000+02:00

destavai

destavai...

2005-06-26T17:18:00.000+02:00

Outra realidade é posible

Estivemos alí. Sorprendeume gratamente a cantidade de xente que asistiu a unha convocatoria tan incerta polo anonimato da rede, e a simpatía e complicidade da cidadanía cara os que unimos coas nosas mans e berros dúas realidades sociais e históricas que poden rivalizar e discrepar nalgunhas cuestións pero poden converxer polo ben da nosa Terra.

2005-06-23T16:17:00.000+02:00

Gañamos nós !!!

Vou romper unha cuestión de principios de non poñer ningunha imaxe nesta blog, pero a ocasión ben o merece...

2005-06-22T23:07:00.000+02:00

Cadea Humana

Voume sumar ao carro dos optimistas e participarei na Cadea Humana que se está argallando para o vindeiro domingo 26 de xuño (o día previo ao reconto da esperanza) en Santiago entre as estatuas de Castelao e a de Pablo Iglesias "nun acto cívico e non partidista aberto a todos os cidadáns e que serva para poñer de manifesto a nosa vontade de cambio". Que rulen as mensaxes a móbiles, o boca a boca, o blog a blog, os e-mails,...

Na blog de Martín Pawley atoparás máis detalles desta convocatoria.

2005-06-22T09:34:00.000+02:00

Hai máis CERA que a que arde

Nesta semana de espera observo dous comportamentos diferenciados: o optimismo dos simpatizantes do PSOE e o pesimismo dos do BNG que desconfiamos moito do resultado final. Vivimos unha situación moi semellante nas Eleccións Europeas onde nun primeiro momento era casi imposible que o PP puidese arrebatarlle o escano a Camilo Nogueira co voto da emigración, logo veuse que era certo e quedáranse a cerca de catro mil votos, pero a continuación o PP impugnou mesas eleitorais por toda España (en lugares onde o BNG non tiña interventores e polo tanto non podía disputalos, e o PSOE non acudiu porque "non se xogaba nada en todo aquelo") e apareceron votos ata "debaixo das pedras" -como lle gusta dicir ao aínda presidente Fraga- . Non sei que nome ten en psiquiatría, pero para mín todo isto é unha situación que xa vivín e coñezo e lembro cada unha das cousas que van pasando e o que é peor: o fatídico resultado final.

2005-06-20T01:10:00.000+02:00

Carta a Quin

"A noite eleitoral é amarga pero non sempre imos nós a ter a culpa. Son
moitos "meaculpas" nos últimos tempos e négome a seguir na mesma liña.
Posiblemente non vivamos no mellor dos mundos posibles, nin Galiza
teña a xente máis preparada -de seguro a nula inversión en educación
non é tanto un problema de xestión e vontade do governo de turno, como
algo máis premeditado-. Somos poucos pero os mellores. O noso sí é un
voto de calidade. Hai máis convencemento nun só voto noso que en toda
unha furna deles, e máis preparación nun dos nosos interventores ou
apoderados que nos dos demáis partidos xuntos. É certo que non nos
votan pero nós somos os que lle sacamos as castañas do lume aos
presidentes e vocais das mesas. Pero non só ocorre na xornada
eleitoral. Durante todo o ano somos os receptores de tódalas queixas
dos veciños: axudámolos, xestionámoslles solucións aos problemas,
poñemos a cara por eles, ... pero o voto é outra cousa".

2005-06-20T00:08:00.000+02:00

daproximavai

Sen palabras...

2005-06-12T19:31:00.000+02:00

Xúbilo e xubilación

De cumplirse as sondaxes (trackings ou barómetros, segundo explica Carlos Neira), o vindeiro domingo será o Día da xubilación do noso benquerido presidente, e de xúbilo para tódolos galegos e galegas que desaxamos pasar páxina a un sistema de xestión caduco e caciquil que non cré en Galiza nin nos que aquí habitamos.

2005-06-11T17:36:00.000+02:00

Touriño tirou a toalla?

Levo dende o día de onte agardando un desmentido de Touriño ás contundentes declaracións de SirPaco :

«No hay ni habrá una coalición con el BNG, que la gente se lo meta en la cabeza. Quintana es un títere de la UPG»

Polo visto dan por bóas as palabras deste ideólogo socialista. Renunciaron definitivamente á Xunta?, Están doentes polos últimos inquéritos que dín que o BNG está acortando o camiño?.

2005-06-10T00:12:00.000+02:00

"Sentidiño"

Levo dous días asistindo a mítines do BNG (na miña localidade e en Pontevedra). Anxo Quintana está que se sae. Todo un exemplo de como expoñer ideas, seducir aos asistentes, amosar seguridade e contundencia, resultar ameno e non insultar a ninguén. Vése a sí mesmo como Presidente e fixo que tódolos que alí estivemos participásemos do soño. Oxalá esta ilusión colectiva teña efectos proféticos.

2005-06-05T16:54:00.000+02:00

Os tempos son chegados

Faltan dúas semanas para que Galiza desperte deste pesadelo. Hai ventos de cambio. Onte na mani contra a actual ubicación de ENCE en Pontevedra puiden ver como Galiza se pode movilizar masivamente por intereses máis altruistas e xenerosos que o reparto gratuito de anacos de empanada.
A posición de Galiza ante as eleccións autonómicas foi tradicionalmente unha mistura ente o "Mito da Caverna" de Platón e o refrán -que só o puido inventar un galego- de que "máis vale malo coñecido...". Agardemos que desta vez se rompa esta inercia fatal.

2005-05-30T22:23:00.000+02:00

Menos mal que nos queda Francia

Eles si que debatiron, informáronse e acudiron en masa ás furnas. E agora resulta que non estaba previsto o NON de ningún dos países e non saben que facer.

2005-05-25T18:48:00.000+02:00

Escéptico

Vexo as vindeiras eleccións autonómicas con escepticismo. As enquisas dan un empate técnico entre o PP e o BNG+PSOE, pero na Galiza o PP supera normalmente as enquisas. Por outra banda ter a Touriño de presidente -se se confirma finalmente que van ter máis deputados que o BNG- tampouco é garantía de nada. Pode supoñer un xiro de 360º como pronostican algúns, se temos en conta o poder que os pacovazquistas teñen no novo PSOE e o aillamento dos sectores máis nacionalistas do partido.

2005-02-21T23:17:00.000+01:00

O día despois

Gañou o capital. Perdemos dereitos sociais. A paradoxa democrática: votar pode facernos menos libres.

2005-01-22T16:38:00.000+01:00

Actualidade asimétrica

por JAVIER ORTIZ

«Ante una información que publica un diario como Gara, que no me ofrece garantías, he ordenado que se haga una investigación a fondo para ver qué ha ocurrido».

El personal del Ebro para abajo que oyera el pasado martes este comentario en boca de José Bono no sabría ni de qué hablaba. Aunque supongo que tampoco sería tanta la gente que lo oyera: las grandes cadenas de radio y televisión obviaron esa parte de las declaraciones del ministro de Defensa.

De todos modos, Bono no se refería a ninguna noticia aireada por Gara. Ni siquiera hablaba de algo que acabara de pasar. Aludía a un suceso ocurrido en San Sebastián cinco días antes, del que se hizo eco el conjunto de los medios de comunicación vascos y que fue corroborado en todos sus extremos por Ernesto Gasco, concejal responsable de la Policía Municipal del Ayuntamiento donostiarra (y miembro, por cierto, del mismo partido al que pertenece el ministro de Defensa). Bono tenía que saberlo: esa misma mañana, tanto EL MUNDO como El País habían dado cuenta de los datos aportados por el concejal.

La historia a la que se refiere todo esto se cuenta rápidamente, y tiene poca vuelta de hoja, porque sucedió ante testigos. En la noche del pasado 13, en el centro de San Sebastián, cerca del Paseo de la Concha, unos individuos que se estaban dedicando a arrancar señales de tráfico la emprendieron contra un hombre que reprobó su actuación. Le gritaron: «¿Te parecerá bien entonces lo que hace ETA? ¿Estarás de acuerdo con el plan Ibarretxe, eh, cabrón?» y se fueron a por él. El increpado trató de huir, pero le cortaron el paso. Le propinaron una enorme paliza. Quedó tendido en el suelo, sin sentido, con numerosas heridas y lesiones. Hubo de ser hospitalizado de urgencia. Gracias a los datos aportados por los testigos, que describieron a los agresores, la Policía Municipal detuvo poco después a dos personas que resultaron ser soldados paracaidistas de Alcalá de Henares en misión temporal en el País Vasco. El herido es Mikel Martín, militante de Zutik! y de EGHAM, coordinadora vasca de gays y lesbianas.

Me hago algunas preguntas. Entre otras: ¿por qué un suceso como ése ha merecido tan escasa atención? Otrosí: ¿cómo puede ser que, cinco días después, con el asunto ya incluso en manos de la Justicia, el ministro de Defensa pretenda que carece de información fidedigna y atribuya la noticia a Gara, que ni siquiera fue el primer medio en difundirla?

Pongámonos en el hipotético y más que improbable caso opuesto: que dos miembros de la unidad de asalto de la Ertzantza de paso por Madrid hubieran dado una paliza a un paseante al grito de «¡Seguro que apoyas la Ley de Partidos, so cabrón!» ¿Cree alguien que semejante barbaridad habría quedado al margen de los telediarios? ¿Que no habría sido mencionada en ninguna tertulia?

[É copia do artigo publicado por El Mundo hoxe 22 de xaneiro de 2005].

Gracias, Alvorota polo achádego!!!

2005-01-17T22:43:00.000+01:00

Felicidades camarada

Mañá martes 18 de xaneiro Santiago Carrillo cumpre 90 anos. Ten unha memoria e lucidez envexable e hoxe por hoxe é o tertuliano político máis coherente entre tódalas emisoras de radio. Adiante camarada, que sexan moitos máis.

2005-01-16T17:32:00.000+01:00

Constitución europea

Hoxe, por primeira vez tiven nas mans o texto da Constitución europea que viña co xornal dominical. Non tiven tempo a lela así que non teño opinión formada sobre o contido da mesma, o que si me parece é unha tremenda chapuza: un referendo non vinculante; os que votarán SI recoñecen que non a leron; os que si a leron din que ou non lle convence na súa totalidad, que ten grandes eivas ou que votarán abertamente NON. Ademáis parece que o texto tampouco é o definitivo. Intentarei ler este mamotreto e posicionarme.

2005-01-15T17:37:00.000+01:00

Pinza

Zeta e Mariano escenificaron e rubricaron onte o frente (ou a "pinza" como lle gusta chamar aos sociatas este tipo de alizanzas) para frear calquera tipo de aspiración nacionalista. Sairon da reunión felices e sacando peito, "encantados de coñecerse", supoño que esta pinza españolista dará bós titulares a esta blog. Agardo novas que de seguro se producirán.

2005-01-14T10:15:00.000+01:00

Ramona Maneiro

Sempre considerei a Ramona Maneiro unha persoa íntegra e que sabía desempeñar ese papel dificil e ingrato que lle tocara no drama persoal de Ramón Sampedro. Todos sabíamos que efectivamente fora ela quen o axudara a deixar esta escravitude, sen embargo o dos últimos días tenme indignado. Que importante é o silencio e que pouco se usa !. Agora dí que non descarta cobrar por falar da súa relación con Ramón... Pronto verémola en Salsa Rosa e demáis enxendros... Sen palabras.

2005-01-13T19:00:00.000+01:00

Libro de estilo

Nos últimos días estou observando cambios no Libro de Estilo dos Informativos de TVE. Agora xa dín abertamente "La Coruña" . É inconcebible como durante o mandato do PP esas cuestións sí se respectaban escrupulosa e legalmente e agora cun governo en teoría máis progesista (aínda que polo visto non moito máis) voltamos á situación anterior.

2005-01-12T01:13:00.000+01:00

Angustia

Hoxe vivín un dos días máis angustiosos de miña vida. Chamáronme ao centro de traballo para darme a nova de que a miña irmá tivera un accidente co coche . Chamei á casa e a miña nai -desesperada- díxome en que hospital estaba. Deixei todo como estaba e nuns minutos xa estaba tentando localizar á miña irmá. A frialdade do persoal dos centros hospitalarios é maiúscula, a masificación dos servicios de urxencias indignante,... Danche gañas de poñerte a gritar esixindo a atención para o teu familiar pero vés que os demáis están igual ou peor. O servicio de urxencias é un verdadeiro túnel do tempo: cinco horas para facerche unhas placas, logo dinche que sairon mal e hai que repetilas,...
O balance final non foi de todo malo: a miña irmá con colariño, chea de magulladuras, unha man queimada e totalmente vendada e coxeando por un esguince , pero a pesares de todo saiu polo seu propio pé. O coche vale máis ben para pouco (tiña tan só dous aniños)pero dentro da gravidade é o de menos. O susto non hai quen nolo quite do corpo a todos.

2005-01-06T16:36:00.000+01:00

Vaya torito,...ay torito guapo...

Da portada da Voz de Galicia de hoxe 6 de xaneiro:"Touriño rechaza pactar con el BNG si los nacionalistas no respetan la Constitución". Manda truco, agora resulta que votar a prol dunha iniciativa lexítima (que podemos ou non compartir, iso si é democracia) é non respectar a Constitución, sen embargo incumplir unha Lei autonómica -da Comunidade que aspiras a governar- como é a Lei de Normalización Lingüística- iso é ser ecuánime e non caer en radicalismos.
De verdade, se ista é a alternativa non sei se merece a pena o cambio.

2004-12-20T01:45:00.000+01:00

Voltarán as escuras andoriñas?

O PSOE vai embalado. En só uns meses recuperou a Julia Otero, Rafaella Carrá, outra EXPO,... Voltarán tamén as escuras andoriñas da corruptela, irmanísimos, GALes,...?

2004-12-14T13:18:00.000+01:00

Ocasión perdida

A comparecencia de Zapatero onte na "Comisión de investigación polo atentado do 11-M" foi outra ocasión perdida para gañar algo de credibilidade pola repetida obstinación en negar a evidencia de que o atentado SI tivo que ver co resultado eleitoral movilizando a persoas que de non producirse posiblemente non acudirían a votar. Posiblemente sexa unha estratexia de partido, pero negando algo tan evidente -que si recoñecen outros membros do PSOE- pérdese a credibilidade en outras cuestións con máis matices e non tan obxectivables.

2004-10-19T01:47:00.000+02:00

Goberno

Hai tempo que non deixo ningún comentario sobre o goberno do Estado pero recoñezo que todo el paréceme do máis insípido. Practicamente non coñezo ningún ministro/a polo seu nome. A improvisación dos primeiros momentos continua como se tal cousa o que empeza a ser verdadeiramente preocupante. Cada vez soporto menos a Bono co seu toniño paternalista . Que se iba a esperar dun ministro que na envestidura fachendeaba do orgulloso que se sentía de ser fillo de falanxista?, pois claro, logo que ninguén se sorprenda que leve nos desfiles a un membro da "División azul" . Isto só pode suceder en España . É inimaxinable que en Alemaña, por exemplo, un membro da SS presidise o desfile do día das Forzas Armadas. E as ministras?. Non son tan ridículas como a Loyola, é certo, pero efectividade ningunha. A de vivenda premetía unhas estatísticas moito máis completas da evolución do mercado inmobiliario e logo non publica nin as de ate agora, pois os resultados evidencian que a política seguida non incide de ningún xeito no prezo da vivenda, e xustifícao decindo que a publicación de estes datos só xerarían estrés e preocupación na poboación... Síntoo polos que teñen fe neles pero a efectividade maís ben é pouca. Preocúpanme tamén esas "amizades perigosas" cos marroquís co tema do Sahara. Outro día sigo... ah, por dicir algo positivo, saimos desa crispación permanente na que nos tiña metidos o aznarismo e polo menos mellorou o talante, mágoa que esas mellores formas con veñan acompañadas de algo tanxible.

2004-09-09T16:36:00.000+02:00

Amenceu un mal día

Transcribo unha mensaxe que me chegou hoxe ao móbil e co que comparto o sentimento:

Amenceu un mal día,
Galiza hoxe chora;
ficou moi mal ferida.
Hoxe chora Galiza,
síntese a súa dor;
finou Manuel María.

Xose Lois Pena

2004-09-07T01:09:00.000+02:00

"Mar adentro"

O venres pasado fun ver a última de Amenabar. Recoñézome incondicional do director e unha vez máis non me defraudou. As reviravoltas argumentais de "Tesis", "Abre los ojos" ou "Los otros" deixan paso a unha historia que non aporta elementos novos dos xa coñecidos por todos pero si unha dirección de actores sensacional. Que ben estiveron os galegos Celso Bugallo e Mabel Rivera (non sei se por actriz de reparto ou actriz revelación pero un Goya teno case seguro), o reparto catalán moi bó, Bardem inconmensurable, ata me pareceu acertado incluir a Belen Rueda (confeso que a priori non tiña moita fe na elección). Aparte da interpretación, tecnicamente é impecable. Por fin alguén tivo en conta o feito diferencial liguistico español: as personaxes falaban castelán, galego ou catalán en función do interlocutor ou o contexto con perfecta naturalidade.

¿Que lle quitaria?: Cando "Ramón" se levanta da cama neses momentos de ensoñación para voar por montes e praias. Tampouco me convenceu demasiado esa unión musical Amenabar-Núñez.

En fín: unha película que invita á reflexion sen tentar ser dogmática. Só espero que este achegamento de Amenabar a un cine máis realista sexa por convencemento e non constitúa un intento espúreo de conquistar á crítica tan proclive nos últimos anos a premiar films con temáticas sociais: o maltrato infantil ("El bola"), a soedade ("Solas"), o paro (Los lunes al sol), os malos tratos á parella ("Te doy mis ojos"), pedofilia ("La mala educacion"), e agora a Eutanasia.

2004-07-29T01:57:00.000+02:00

De volta

Xa cheguei de volta. Non percibin tanto o mogollon de xente como pensaba, sera porque non estiven moi metido no circuito de praias. Sorprendeume chegar a alguns pobos e practicamente non atopar turistas (menos de media ducia non contan): Masca, Taganana, ... e moitos dos que non me lembro do nome. O que menos me gustou foi o perigo das guaguas que pensan que as estreitas carreteras son suas... pitan cando entran nunha curva, metense no carril contrario e o que veña de frente que se foda.

Polo demais, todo fantastico. E a primeira vez nos ultimos oito anos que non fago unha viaxe no veran ao estranxeiro, pero non me arrepinto e non creo que tarde moito tempo en voltar.

Outro dia xa irei debullando estes oito dias, que deron para moito... menos para durmir...

2004-07-18T15:56:00.000+02:00

Tenerife

As vacacións poucas veces resultan como planificamos. Un bó exemplo e este ano: tiñamos preparada unha viaxe fantástica polos Paises Baixos e Bélxica. Con tempo fora recopilando información e planos das cidades a visitar, consellos de amigos,... pero ao final os plans non chegaron a bó porto e ante a posibilidade de quedar todo o verán na terra con paparotas gastronómicas e grandes fiestas en tódalas aldeas, decidimos ir a Tenerife, alquilar un coche e darnos un garbeo pola illa. Moi orixinal non é, pero o importante de estas cousas é como acaban e non como empezan.

2004-07-15T01:25:00.000+02:00

Sentidiño

Hai ocasions nas que os cargos dirixentes do Bloque parecen máis críos xogando no patio dunha escola que o que deberían ser. Saen das xuntanzas e filtran tódalas miserias do partido. Os militantes queremos dunha vez por todas apoiar ao noso candidato que en inequivoca maioría respaldamos na Asemblea de Santiago. Queremos un candidato forte pero estamos debilitándoo entre todos. A ver se o vindeiro 25 de Xullo é ese punto de inflexión que necesita o nacionalismo nesta Terra e volta o sentido común.

2004-06-18T11:14:00.000+02:00

Galeusca-3

Por fin confírmase. Camilo estará de novo no Parlamento Europeo. E confírmase tamén que votamos por inercia... Votamos por quen está. Se agora gaña Zapatero pois votamos por Zapatero. Cambiamos de ideoloxía como de camisa (algúns máis que de camisa). Por unha vez ¡¡¡ Viva o voto de inercia!!!.

2004-06-16T21:10:00.000+02:00

Futboleiros

Veño da praia. Cando cheguei parecía un día máis como onte ou antonte, pero non. Todas eran mulleres. Á dereita , á esquerda, arriba, abaixo,... as mulleres estaban soas ou en grupiños pero ningún home á vista...Impoñeríase o matricarcado e aniquilarían aos demáis?.
Despois de moito buscar atopo un cos auriculares nas orellas. Decátome: a selección española de fútbol xoga esta tarde. Vaia!, que haxa moitos máis partidos para que os demáis poidamos disfrutar .

2004-06-14T22:22:00.000+02:00

Miradas

Levo doce anos ininterrumpidos indo de interventor na mesa eleitoral da miña aldea. Recoñezo que cada vez me aburre máis, sen embargo non deixa de sorprenderme o xogo de miradas que durante toda a xornada se producen. As miradas esquivas dos amigos e coñecidos, a complicidade de outros que buscan a décima de segundo para cruzar a súa mirada coa túa sen que se decaten os demáis... Pódese ser nacionalista, pero recoñecelo publicamente é outra cousa.
Xa o dicía a miña avoa "a cara é o reflexo da ialma".

2004-06-12T17:19:00.000+02:00

Que pouca xenerosidade!!!

Non sei que teñen os de "Luar na Lubre" pero non acaban de engancharme. Tecnicamente lles recoñezo a calidade pero lles falta alma. Hoxe "Na Coz de Galicia" aparece un deses tan orixinais cuestionarios que os nosos grandes periodistas lles fan a diversos personaxes públicos: "10 preguntas a Bieito Romero". Todas moi orixinais, casi tanto como as respostas. Ante a pregunta de "Os seus tres grupos preferidos" resposta que: Alan Stivell, Peter Gabriel e Jethro Tull. Ningún galego, e os tres de fai dúas décadas. A típica resposta. Posiblemente teña medo a facerlle propaganda a outros compañeiros...

2004-06-08T00:02:00.000+02:00

Moi ben Camilo

De casualidade hoxe pillei na TVG a entrevista que lle fixeron a Camilo Nogueira. Estivo moi ben, mellor que no mitin que comentei o outro día.
O venres pasado un amigo decía que había que votar a ERC porque Galeusca non era enteiramente de esquerdas.... flipo... acaso os compoñentes de "Europa de los pueblos" son todos de esquerdas?: ERC si, pero...Eusko Alkartasuna non, a Chunta tampouco,.... é moi progresista Pedro Pacheco?... Poñamos os pés na terra e vexamos as cousas sen acaloramentos e con serenidade.

2004-06-06T14:19:00.000+02:00

PSOE

Falta só unha semana para as Eleccións Europeas e isto non colle forma. Alucino coas estatísticas pero vese que votamos por inercia.
Estamos vivindo o PSOE máis descafeinado da Historia. Parecen todos paisanos... ninguén sabe se baixan ou suben. O marketing parece feito directamente dende Barrio Sésamo: que si ZP, que si E-Ama-Europa todo moi propio de cartafois de preadolescentes.
Ah... e na tele pública do estado seguen a mesma tónica que os anteriores. Onte nas imaxes do mitin de Maiorourella cebábanse amosando en tódolos planos os asentos baldeiros.

2004-05-30T14:40:00.000+02:00

En campaña

Asistín ao primeiro mitin destas eleccións tan descafeinadas como son as europeas. Celebrouse nunha sala do Pazo da Cultura en Pontevedra e oficiaban as primeiras espadas do BNG. O resultado foi moi desigual: soberbios Beiras e Guillerme Vázquez; nin fu nin fa Quintana, Olaia e Lores e bastante mal o candidato Camilo. Non é que o que dixo estivese mal se fose nunha aula ou charla distendida, pero os mitins teñen outra dinámica... hai que enganchar ao persoal cun discurso in crescendo, xerar ilusión, diferenciarse nidiamente dos demais, ...
Camilo fixo nestes catro anos un traballo extraordinario no Parlamento Europeo e casi nunca recoñecido pero ten que ser un pouco máis mitineiro e elevar a tensión do discurso.

2004-05-27T10:03:00.000+02:00

Prezos

Unha semana despois da resaca do Día das Letras vou a unha gran superficie (nunca me gustou ese nome pero non quero facer publicidade) na sección de librería e ollando no estante de novidades vexo como "O Código da Vinci" en versión galega custa 3 euros máis que a versión en castelán. algo parecido ocorre con "Españois todos" de susodetoro, "A man dos paíños" de manolorivas ,...
Cando xa é dificil que a xente lea en galego, os gobernantes, editoriais, librerías ou quen sexa poñen tódolos atrancos para que os poucos que len sigan facéndoo en castelán. Para cando unha discriminación positiva para a lingua? (aínda que habería que cambiarlle de nome, a palabra discriminación non me gusta nin co positivo detrás).
Semanas atrás comentábame un amigo o moito que custaba ser pai comprometido coa lingua, pois en calquera "cadena cen" podías mercar contos a baixo custe en castelán, sen embargo en galego custan un ril e parte do outro.

2004-05-24T20:26:00.000+02:00

Tirios e Troianos

Aínda que a semana anterior paseime un bó rato nunha cola para ver "Troia" a verdade é que cando cheguei xa non había entradas. Este venres tiven "sorte?" e puiden vela. Os efectos especiais son bós e traballouse bén co ordenador. A mágoa foron esas tres horas de metraxe... Sobráballe cando menos hora e media.
O bó e breve...

2004-05-19T19:12:00.000+02:00

Barbie Superstar

Levamos uns meses con bombardeo mediático polo da Vodísima, pero o dos últimos días non ten nome. Este país xa non ten problemas, todo está arranxado... hai pequenos flecos: que se a cor vermella dun traxe..., se vai mellor de branco,... se os tacóns son demasiado altos.... Que remate dunha vez!!!.
Esa rapaza nunca me caeu demasiado ben. Sígoa asoaciando con Urdazi, o que agora dín que vai de xefe de prensa á Casa do príncipe-.
Un bó momento para pedir a República.

2004-05-16T17:12:00.000+02:00

Autoridades?

Onte á noite multáronme os municipais do concello onde vivo. Detívenme un cuarto de hora nun lugar que como comprobei máis tarde tiña un sinal de prohibido estacionar pegado á parede e que de noite -a iso das tres e media da madrigada- dificilmente un podería ver. O máis grave do tema é que cando estaba saindo do coche pasou a parella de gardas -que cinco minutos máis tarde me multarían- miraron para min e non dixeron nada. En máis de quince anos con carnet é a terceira vez que recibo unha multa: a primeira delas os municipais de Noia dun xeito totalmente inxusto que algún día relatarei; a segunda os de tráfico por ir a setenta nunha llimitación de 50 (totalmente xusta) e ista terceira que comento. Coido que outros tiveron peor sorte que eu. O que de verdade me fastidia e ver como algúns pensan que vivimos en plena dictadura e non aprenden dunha vez por todas cal debería ser a función da garda municipal.

2004-05-15T16:58:00.000+02:00

Alienado

Sempre defendín a miña liberdade persoal para facer o que me viña en gaña independentemente da opinión dos demáis, eso si, respectando a liberdade individual dos outros. Sentíame orgulloso de que os meus gostos musicais, cinéfilos ou literarios poucas veces coincidían co standard e universalmente aceptado.
Onte, na cola dun cine en Pontevedra, decateime de que algo en min estaba cambiando... ía a ver "Troya" e na mesiña de noite teño a medio ler "O código Da Vinci"... ¿os anos quizáis?

2004-05-10T21:45:00.000+02:00

Conciencia encoirada

Estou indignado. Dende a semana pasada que vin as fotos das torturas dos norteamericanos aos prisioneiros iraquies non penso noutra cousa. As denuncias sucedíanse como nun contagotas pero eran demasiado espantosas para ser certas. A realidade foi moito máis cruel. En cada xornal que cae ás miñas máns intento buscar como vai o tema... cantas dimisións se produciron... Bush segue de presidente?... a reacción mundial... que din os nosos políticos... ese Aznar e demais membros do partidopopular tan preocupados hai un ano pola integridade das xentes deste apartado país... e nada. O tema xa non interesa. Temos a conciencia encoirada.

2004-05-09T20:07:00.000+02:00

O efecto bolboreta

O venres vin no cine "O efecto bolboreta" baseada na Teoría do Caos de que "unha bolboreta move as ás en Santiago e provoca un furacán en Chicago". Unha peli entretida para pasar o rato sen maiores pretensións (aínda que na Voz de Galicia lle poñan só unha estrela). Sen embargo cinematograficamente falando tampouco é nada novo pois en ¡Que bello es vivir! xa facían o experimento de "¿todo sería igual se fixese tal ou cual cousa?".
Nada novo baixo o sol...

De estrea

2004-05-09T17:34:00.000+02:00

De estreo

Estreo hoxe esta bitácora na que a pesares da descripción que acompaña ao título, non será pretenciosa nin trascendente. Tan só pequenas observacións do que me rodea e/ou interesa.